تعریف پرستاری:

پرستاری کمک به افرادسالم یا بیمار در انجام آن دسته ازفعالیتهایی است که سبب حفظ وارتقاء سلامتی می گردد به نحوی که اگر فرد توانایی, اراده و یا آگاهی لازم را داشت می توانست آن فعالیتها را بدون کمک انجام دهد .

تاریخچه پرستاری در ایران:

درسال 1294 هجری شمسی نخستین آموزشگاه پرستاری در ارومیه و توسط یک گروه مذهبی آمریکایی گشایش یافت. سپس در سال 1314 در شهرهای تبریز, مشهد, شیراز و در سال 1327 در تهران تأسیس گردید. با تشکیل وزارت بهداشت, درمان و آموزش پزشکی در مهر ماه 1364 و ادغام مراکز آموزش رشته های مختلف گروه پزشکی دانشگاهها و وزارت بهداری وایجاد دانشگاههای علوم پزشکی وخدمات بهداشتی-درمانی, درحال حاضر برنامه آموزش پرستاری در مقاطع کارشناسی, کارشناسی ارشد و دکترا دردانشکده های پرستاری - مامایی تحت پوشش بیش از40 دانشکده و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی فعالیت می نماید.

مشخصات حرفه ای:

پرستار نقش واقعی و ارزنده در جهت رفع نیازهای جسمی بیمارداشته,باید بتواند این نیازها را بشناسد و قادرباشد عدم تعادل آنها را تشخیص بدهد و بر پایه دانسته های خود در جهت رفع آنان برآید, بدین مناسبت در برنامه آموزش دانشگاهی پرستاران دروسی ازقبیل آناتومی, فیزیولوژی, آسیب شناسی, بهداشت بیماریها وروش های درمان و پیشگیری, تغذیه, شیمی, فیزیک, داروشناسی, میکروب شناسی مراحل رشد و تکامل جسمی وروحی گنجانیده می شود.
بعلاوه دانشجوی پرستاری اصول علمی و تکنیکی پرستاری را در سطوح مختلف می گیرد. وبرای تبحردرآنها به تمرین عملی درازمدت طی 4سال تحصیل دانشگاهی خود می پردازد. برآوردن نیازهای روحی و اجتماعی بیمار یا مددجو نیز دو بعد دیگرخدمات پرستاری ر ا دربرمی گیرند چون پرستار با اقشار گوناگون اجتماع سر و کار دارد و اینگونه نیازها دراقشارمختلف متفاوت است, این جنبه از خدمات مستلزم دانش عمیق و نگرش دقیق به روح انسان, اعتقادات و ویژگیهای فرهنگی او می باشد بدین منظور دروسی نظیر روانشناسی, جامعه شناسی و مبانی عقیدتی ازضروریات برنامه تحصیلی آنان بشمار می رود.
با توجه به اینکه کارکنان سیستم بهداشت و درمان همیشه بصورت تیمی انجام وظیفه نموده وبیمار محوراصلی این تیم می باشدوکلیه نیازهای وی ازطریق پرستاری مطرح ویا برآورده می شود پرستار بعنوان مدیر و رهبر عملیات در انجام امور بیمار مطرح می باشد لذا آشنایی بانحوه مدیریت از جمله دروسی است که دربرنامه تحصیلی آنان وجود دارد.

پرستار وظایف خود را در قالب شش نقش ذیل به انجام می رساند:
   درمانی: به کارگیری تجربه و دانش آموخته در پیشبرد سریع درمان
   مراقبتی: ارائه خدماتی که فرد به واسطه بیماری قادر به انجام آنها به منظور مراقبت از خود نمی باشد.
   حمایتی: حفظ آرامش در بیمار در ارتباط با سایرکارکنان بیمارستان
  هماهنگی: ایجاد هماهنگی بین کارکنان برای ارائه خدمات به بیمار
  حفاظتی: حفاظت از بیمار در برابر حوادث و صدمات احتمالی
  آموزشی: آموزش به بیمار با توجه به توان جسمی و روحی وی